سید اشرف‌الدین گیلانی معروف به نسیم شمال طرز تهیه سمنو را چنین آورده است
ننه جون من سمنو می‌خواهم – یار شیرین دهنو می‌خواهم
عاشقم من به لقای سمنو – سر و جانم به فدای سمنو
سمنو خوب تر از جان من است – سمنو شیره‌ی دندان من است
من که در مطبخِ تو آشپزم – سمنو را به جه شکلی بپزم؟
ننه جون ارث به اولاد بده – سمنو را تو به من یاد بده
دختر ای ماه پسندیده من – ای رُخَت روشنی دیده من
اولاً دیگ بزرگی باید – گندمِ سبزِ سترگی باید
جمع باید بکنی مردم را – آب باید بکشی گندم را
ذره‌ای خاک نریزد در دیگ – چشم ناباک نیفتد بر دیگ
کچل و زخمی از آن دور شود – ورنه، شیرین نشود، شور شود
جمع کردن ز نِسوان و بَنات – دور دیگ سمنو با صلوات
بنشینند همه، سُبحه به کف – پیش دیگ سمنو صف در صف
هی بخوانند جو شیخ و طلبه – کته کات و کته کوت و کته گه
سمنو رخت به مینو بکشد – مَلَک از اوج فلک بو بکشد
تا که دیگ سمنو جوش کند – عَم قِزی، خاله قِزی، نوش کند.

سید اشرف الدین گیلانی در بسیاری از اشعارش از علی اکبر صابر، شاعر برجستة آذربایجانی تقلید کرده است. استاد شهریار در این مورد بیت زیر را سروده است:

فارس شاعری اؤز شعرینی بیزلردن آپارمیش

صابر کیمی بیر سفره لی شاعر پخیل اولماز

/ 0 نظر / 6 بازدید