چند تک بیتی خوب از صائب تبریزی

     در شعر دورة صفویه یکی از ویژگی برجسته سرودن تک بیتی هایی است که  بعضی از آنها حکم ضرب المثل یافته است. صائب در این میان جایگاه ویژه‌ای دارد و تک بیتی های او بیشتر از سایر شاعران این دوره شهرت دارد. دوازده بیتی زیر از صائب تبریزی است که احتمالاً اکثر آنها را شنیده‌اید:  

ـ ده در شود گشاده اگر بسته شد دری

                                  انگشت ترجمان زبان است لال را

ـ از عزیزان جهان هر به دولت می رسد

                               آشنایی می شود از آشنایان کم مرا

ـ ز زندگی چه به کرکس رسد بجز مردار؟

                                   چه لذت است ز عمر دراز نادان را؟

ـ رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب

                            میزبان ماست هرکس می شود مهان ما

ـ معیار دوستان دغل روز حاجت است

                              قرضی به رسم تجربه از دوستان طلب

ـ در کارخانه‌ای که ندانند قدرکار

                              ازکارهرکه دست کشد کاردان تر است

ـ چون وا نمی کنی گرهی خود گره مشو

                          ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست

ـ آنکه گریان به سر خاک من آمد چون شمع

                             کاش در زندگی از خاک مرا بر‌می داشت

ـ آدمی پیر چو شد حرص جوان می گردد

                                خواب در وقت سحرگاه گران می گردد

ـ عشق اول ناتوانان را به منزل می برد

                            خار وخس را زودتر دریا به ساحل می‌برد

ـ بهوش باش دلی را به سهو نخراشی

                                 به ناخنی که توانی گره گشایی کرد

ـ مستمع صاحب سخن را بر سرکار آورد

                                    غنچة خاموش بلبل را به گفتار آورد

/ 0 نظر / 136 بازدید